Pijnlijk
Sep25

Pijnlijk

Het wordt steeds erger. Zo wilde ik vorige week mijn blog beginnen. Maar het lukte niet erg om er één te schrijven.

De valsspeelschandalen komen steeds dichterbij. Want ondanks een aantal heel rare spellen, wilde ik zelf voordien eigenlijk niet geloven dat Nunes en Fantoni werkelijk de boel bedonderden. Terwijl ik toch iets had kunnen vermoeden.

En ja, ook ik heb ze immers bewonderd. En ik heb regelmatig tegen ze gespeeld en bijna altijd verloren. Vaak op waarde geklopt, maar ik weet nog goed dat ik de eerste keer dat ik ze trof verward van tafel liep & dacht: ‘wat zijn die ongelooflijk goed’. De spellen van die Europa Cup, meer dan tien jaar geleden, heb ik niet meer terug kunnen vinden.

Smirnov en Piekarek, daarvan was ik overtuigd dat ze niet kosjer speelden. Rare lange denkpauzes, resultaten die beter zijn dan hun speelniveau zou doen verwachten, enzovoort. Maar ik ben al een tijdje weg uit het echte ‘topwereldje’, dus ik heb maar weinig tegen al deze paren gespeeld, de laatste jaren. Wel vaak van de Duitsers en Italianen verloren in de Europa Cup vroeger, waar ik de Duitsers altijd erg raar en gelukkig vond spelen. Maar goed, ik speelde zelf ook wel slecht, af en toe, toen.

Pijnlijk is vooral de enorme hoeveelheid prijzen en ereplaatsen die nu besmet zijn. Al die wedstrijden die verloren zijn door eerlijker spelers. Zelfs als er een manier zou zijn om die prijzen te herverdelen, voelt het niet goed.
Net als Sjoert was ik in 2004 erg trots op mijn zilver in Istanbul. En het zou heel raar zijn om alsnog een gouden medaille te krijgen. Het zou ook niet goed, of zelfs verdiend voelen, vind ik, want Lauria-Versace en Bocchi-Duboin waren duidelijk beter dan wij, toen.

Maar er zijn zo veel, zo ongelooflijk veel spelers die de kans op een titel is ontnomen door oneerlijk spel. Dat is heel pijnlijk en verdrietig. Want hoe het ook allemaal afloopt, er is veel gebeurd dat niet meer is recht te zetten.

Ndl-Silver

 
Lees meer
Actualiteit
Sep05

Actualiteit

Morgen is de eerste jeugdtraining van het seizoen – ik vind het leuk om de aspiranten weer les te kunnen geven. Met een opnieuw verjongde groep – sommige spelers bezoeken hun eerste training – gaan we op weg naar het WK in Salsomaggiore.

Ik kan natuurlijk niet om het grote nieuws heen, maar heb lang gezocht naar een manier om het aan de orde te stellen tijdens de training. De hele bridgewereld is immers geschokt en/of in verwarring. Hoe moeten we dit alles nu voor onze jongste bridgers proberen te duiden?

Deze hele geschiedenis lijkt onvermijdelijk op een tragisch einde af te koersen. Maar kunnen we er iets van leren? Had er iets kunnen worden gedaan om e.e.a. te voorkomen?

Wat mij in eerste instantie het meest heeft aangegrepen was de geschiedenis van de hoofdrolspelers. Met de kennis van nu roept dit de nodige vragen op. Vragen die met de kennis van toen ook hadden kunnen worden gesteld.

Feit is dat er in de jeugdopleiding niet heel veel aandacht is voor ethiek bij bridge. Noodgedwongen zal dat nu – in elk geval voor even – veranderen. Maar voor het grootste deel zal de training natuurlijk gaan over een ‘echt’ bridgeonderwerp, in dit geval signaleren in het tegenspel.

Bij tegenspel zijn signalen van grote waarde. Zie hier het eerste voorbeeldspel uit de aspirantentraining over dat onderwerp uit 2011 (spel afkomstig uit Woolsey’s Partnership Defense in Bridge):

probleem1

Met een aan/af signaal vertel je partner niet alleen wat je in de uitkomstkleur hebt. Je probeert hem te helpen in het tegenspel. Op het spel hierboven wil je een klaverswitch, het liefst ♣10, dus moet je de hartens afseinen. Partner zal dan switchen naar klaver.

 
Lees meer