Opletten

Een klein aantal junioren speelt nog een zomertoernooi in Opatija, maar het nieuwe seizoen is al weer bijna begonnen.

Nagenieten van het succes in Tromsø mag natuurlijk af en toe, maar het vizier wordt gericht op de volgende uitdaging: het WK in Salsomaggiore.

Drie nieuwe en twee ‘oude’ kernploegparen gaan de uitdaging aan om in een jaar tijd (bijna) net zo goed te worden als het EK team. Hoe goed dat is? Om een medaille te winnen op een EK of WK onder 21 jaar is zo ongeveer top Eerste Divisie niveau nodig. Nu bestaat het WK uit een round robin gevolgd door knock-outwedstrijden, waar je soms met wat geluk ook met een iets zwakker team goed kan scoren. Maar dit is het streefniveau.

Op een titeltoernooi zelf is het te laat om nog beter te leren bridgen. Het meeste werk gaat zitten in de voorbereiding: de spelers werken hard om er op het toernooi klaar voor te zijn.

Alle succesvolle teams zijn op de zelfde manier succesvol. Iedereen doet wat hij moet doen om het doel te bereiken. Het team begeleid zichzelf naar de medaille. Heb je dan als coach nog wel een rol?

Tijdens de eerste ronde van het EK bleek dat de coach vooral een beetje moet opletten. Zoals al gememoreerd lagen de spellen vooral aan OW. En ze leken ook allemaal op elkaar, die drie sansjes. Neem nu deze twee spellen:

opletten

Spel 2 was een saaie 3SA, op spel drie zijn 4 en 3SA beide maakbaar. We hadden volgens het officiële scoresysteem één IMPje verloren op spel 2 doordat de Denen 4 maakten na de start van ♣V. Het was al snel duidelijk dat de scores van spel 2 en 3 verkeerd waren ingevoerd.

Dat dacht ik althans. Niek, die het ‘kastje’ had bediend hield bij hoog en bij laag vol dat op spel twee wel degelijk 4 was gespeeld. Er was een dupliceerfout gemaakt en kaarten van spel 2 zaten in spel 3 en omgekeerd. Omdat elke tafel een volledige set spellen heeft, waren er dus in de Open Kamer twee andere spellen gespeeld.

De arbiter annuleerde de spellen en besloot geen vervangende score (+3 voor beide partijen) te geven maar de spellen te laten uitslaan. Wel was dus het Deense IMPje weg en omdat de wedstrijd nu over 18 in plaats van 20 spellen ging werd een andere VP schaal gehanteerd. Omdat wij wonnen was dat gunstig voor ons. Het voelt niet fair dat de Denen er nu opeens een halve VP op achteruit gingen door een fout van iemand anders, en ik vraag me af of dit een goede ruling is. Wij besloten ons extra halve punt gelaten te accepteren.

 

Author: Maarten Schollaardt

Deel deze post via

Plaats een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *