Teamwork

Onstein 1 is op voorsprong gekomen in de eerste set van de MK finale. Ze zullen ook gaan winnen. Niettemin een heel mooie prestatie van Onstein 3, direct door vanuit de Eerste Divisie naar de MK finale. Ritmeijer-Ticha hebben nu heel wat goede resultaten behaald en zullen vast worden opgenomen in de selectie van het Open Team.

Bij de oplossing van het probleem van deze week hoort een verhaal. Laat ik eerst eens de pers citeren. Met excuses voor de rare tekens, het is gekopieerd uit het online archief van IBPA magazine. Patrick Jourdain beschrijft de Nations Cup, waar we in 2002 met een jeugdteam aan meededen. Volgens de overlevering werden we uiteindelijk vierde.

ipba1
ipba2
ipba3

Tot zover de officiële versie. De praktijk was veel amusanter:
Toen hij in de kritieke positie aan slag was, nam Jeroen zijn tijd. En nog wat meer tijd. Ondertussen was de Estse leider druk aan het rekenen en knikte tevreden. Hij wendde zich tot Jeroen en sprak: ‘Doesn’t matter. I make. If you play hearts…’ Volgde een uitgebreide uiteenzetting over allerlei varianten, waaruit bleek dat wij niet meer dan twee slagen zouden krijgen. Dit was teleurstellend. We hadden nog wel een kleine kans om de finale te halen en een -730 zou daarbij niet erg helpen. Omdat de leider geclaimd had, werd er niet verder gespeeld, en we besloten de arbiter te consulteren. Deze was zo onder de indruk van de uitputtende verklaring, dat hij aan ons vroeg of wij daar soms een speld tussen konden krijgen? Wij waren nog niet zo ver om deze rampscore te accepteren en puzzelden nog even door. De Estse leider puzzelde mee en op enig moment besloten we dat schoppennaspel het best leek. De leider zou dan de ruitens vrijtroeven, maar door niet over te troeven had de verdediging de overhand. De Duitse arbiter kon het allemaal niet heel goed volgen en probeerde het te te begrijpen: ‘So you ruff thé diamond in dummy, overruff and now?’
‘No, no, no overruff! no overruff!’ De Est, die Oja bleek te heten, was helemaal vol vuur over de collectief gevonden verdediging. Zo kregen we uiteindelijk toch nog samen 3 gedoubleerd downgespeeld.

Hoe het verhaal vervolgens als een min of meer briljante defense de boeken in is gegaan, is een raadsel. Het leverde Jeroen dat jaar nog bijna een prijs op. Het bleef uiteindelijk bij een eervolle vermelding bij de rubriek ‘defense van het jaar’ in de categorie jeugd.

 

Author: Maarten Schollaardt

Deel deze post via

Plaats een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *